خرید Alone in the Dark 2024 PC بازی کامپیوتر

معرفی بازی Alone In The Dark 2024 PC

تنها در تاریکی (به انگلیسی: Alone in the Dark) یک بازی ویدیویی ترسناک بقا در سال ۲۰۲۴ است که توسط Pieces Interactive توسعه یافته و توسط THQ Nordic منتشر شده است. این بازی بازسازی بازی اصلی تنها در تاریکی (به انگلیسی: Alone in the Dark) محصول سال ۱۹۹۲ است و هفتمین قسمت از مجموعه بازی‌های تنها در تاریکی محسوب می‌شود.

هنگام بحث در مورد تاریخچه ژانر وحشت بقا و تولد Resident Evil، یکی از معتبرترین و قدیمی‌ترین فرنچایزهای این ژانر، بازی ژاپنی Sweet Home به طور سیستماتیک به عنوان مرجع اصلی ذکر می‌شود. این موضوع حتی فراتر از الهام صرف است، زیرا فرنچایز Capcom با ایده ساخت دنباله‌ای معنوی برای این عنوان NES در سال ۱۹۸۹ متولد شد.

 اما این به معنای نادیده گرفتن سریع یکی دیگر از تأثیرات غالب است: Alone in the Dark، به کارگردانی فرانسوی Frédérick Raynal (Little Big Adventure). پس از تقریباً یک وقفه ۱۰ ساله، این حماسه قرار است توسط Pieces Interactive (Magicka) دوباره زنده شود. یک حرکت ستودنی؟ گشت و گذار ما در راهروهای Derceto طبق برنامه پیش نرفت.

بازپس‌گیری افتخارات گذشته ممکن است یک تمرین آسان به نظر برسد، اما در واقعیت، اینطور نیست. با این حال، موفقیت RESIDENT EVIL 2 PC شکاف بزرگی ایجاد کرده است که استودیوها و ناشران دیگر از پریدن به درون آن تردیدی ندارند. برای مثال، در سال ۲۰۲۳، شاهد احیای بسیار موفق بازی Dead Space بودیم. و در حالی که منتظر نسخه Silent Hill 2 Remake PC هستیم، Alone in the Dark تلاش می‌کند تا با بازآفرینی/ریبوت اثر اصلی که در آن زمان انقلابی تلقی می‌شد، از همتایان خود تقلید کند.

داستان، صحنه و اجرا

Alone in the Dark ما را به لوئیزیانا در دهه ۱۹۲۰ می‌برد تا داستان اصلی را دوباره روایت کند. در اینجا، امیلی هارتوود جوان، کارآگاه ادوارد کارنبی را برای بررسی ناپدید شدن عمویش، جرمی هارتوود، از عمارت Derceto پس از دریافت نامه‌ای نسبتاً نگران‌کننده استخدام می‌کند. این مرد دیگر بر خلاف بازی ۱۹۹۲ در اتاق زیر شیروانی عمارت مذکور خودکشی نکرده است، اما به نظر می‌رسد زندگی او هنوز در خطر است.

 برای تلاش برای نجات او و داشتن دو دیدگاه از یک داستان، ما در نقش امیلی و ادوارد بازی می‌کنیم، با این آگاهی که در ابتدای ماجراجویی آزاد هستیم که هر یک از شخصیت‌ها را انتخاب کنیم. با توجه به چشم‌انداز فعلی بازی‌های ویدیویی، با منابع بسیار عظیم‌تر، توسعه‌دهندگان همچنین از بازیگران واقعی برای ایفای نقش دو شخصیت اصلی دعوت کردند. جودی کومر (Killing Eve) را در نقش امیلی هارتوود و دیوید هاربر (Stranger Things) را در نقش ادوارد کارنبی می‌بینیم.

تریلر بازی Alone In The Dark 2024 کامپیوتر

روی کاغذ، تنها در تاریکی تلاش می‌کند تا به اثر اصلی احترام بگذارد، توجه بیشتری به روایت داشته باشد و آن را با بازیگران باتجربه به بُعد دیگری بیاورد. اهداف وجود دارند، اما نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود؛ بازی به سرعت راه خود را گم می‌کند و ما خودمان را در این فرآیند گم می‌کنیم. از همان ابتدا، باورپذیری در وقایعی که پیش روی چشمانمان رخ می‌دهد و در واکنش‌های شخصیت‌ها بسیار دشوار است.

 دو شخصیت اصلی ما این تمایل را دارند که دائماً در ابهام باشند، در حالی که هر اتفاقی که می‌افتد یا هر چیزی که سایر NPCها به آنها می‌گویند را بدون پلک زدن می‌پذیرند. این رفتارها نشان‌دهنده یک مشکل عمده ناهماهنگی روایت لودون است. بنابراین بله، از یک طرف، به راحتی می‌توان فرض کرد که این بخشی از داستان و فضای عجیب و غریبی است که در سراسر آن موج می‌زند. 

به خصوص از آنجایی که Pieces Interactive ادعا می‌کند که در ژانر خود تأثیرات بسیار خاصی داشته است: فیلم Angel Heart ساخته آلن پارکر (Midnight Express) با بازی رابرت دنیرو و میکی رورک، و همچنین سریال فوق‌العاده Twin Peaks ساخته دیوید لینچ. ما قطعاً می‌توانیم این را در اینجا و آنجا ببینیم، اما Alone in the Dark قطعاً در همان دسته رقابت نمی‌کند و از آن فاصله زیادی دارد. مشکلی با داشتن یک روایت دقیق و مبهم وجود ندارد، اما شما هنوز باید بدانید که چگونه روی پاهای خود بایستید و بازیکن را مجذوب خود کنید، که در این کار شکست می‌خورد. همه نمی‌توانند Remedy (Control The Foundation، Alan Wake و غیره) باشند...

به همین ترتیب، با چنین بازیگران پر سر و صدایی، انتظار بازی بسیار بهتری از بازیگران و مهم‌تر از همه، ارزش افزوده داشتیم. با این حال، در اینجا، فقط می‌توانیم از این عناوین کاملاً ناامید شویم. چند ماه پیش می‌توانستیم در مورد دیوید هاربر، از فیلمنامه‌نویس میکائیل هدبرگ (SOMA) بشنویم: "او قادر است لحظات خنده‌دار را خنده‌دار و لحظات دراماتیک را بسیار شدید کند." به دنبال چیزهایی نباشید که بتوانند شما را تحت تأثیر قرار دهند یا بخندانند، دست خالی برمی‌گردید. 

دیوید هاربر با این وجود بازیگر بسیار خوبی است، اما استعداد او هرگز به خوبی نمایان نمی‌شود، او بدون اینکه آنجا باشد، آنجاست و به نظر می‌رسد که خطوط را پشت سر هم می‌خواند، درست مانند همبازی‌اش. و کمبود منابع، که بر مدل‌سازی، انیمیشن و حالات چهره دو بازیگر تأثیر می‌گذارد، کمکی به اوضاع نمی‌کند. در هر چیزی که مربوط به بسته‌بندی روایت و صحنه‌پردازی رویدادها است، شکست‌های بزرگی وجود دارد.

 حس و حال رزیدنت اویل

با این حال، Alone In The Dark 2024 کاملاً منحصر به فرد است و از فضایی کلی بهره می‌برد که می‌توانست بسیار جذاب باشد. داشتن یک اثر ترسناک بقا در منطقه‌ای مانند لوئیزیانا، که ارجاعات سینمایی قوی دارد، همراه با فضای فیلم نوآر، به وضوح برجسته است. ناگفته نماند که تحقیقات ادوارد و امیلی با قطعات جاز بزرگ Doom، که باز هم بسیار تازه و با طراوت هستند، قطع شده است.

 بنابراین می‌توانیم ببینیم که این بازسازی بدون شک شایستگی‌های خود را دارد، اما در پایان فقط احساس پتانسیل کاملاً هدر رفته را دریافت می‌کنیم. کارگردانی، مانند هر چیز دیگری، بسیار یکنواخت باقی می‌ماند، حتی اگر عنوان هرگز از پرتاب سکانس‌های رویایی‌تر به صورت ما دریغ نکند. عمارت Derceto جایی مانند بقیه نیست و این را از همان ساعات اول خواهید دید.

اما با وجود این، ما بیشتر تماشاگری هستیم که مجموعه‌ای از صحنه‌ها را تماشا می‌کنیم که هرگز ما را با خود نمی‌برد، هرگز ما را نمی‌ترساند یا حتی ما را تحت فشار قرار نمی‌دهد. این کسالت است که ما را فرا می‌گیرد و مرتباً میل ما را برای پیشروی بیشتر در این ماجراجویی، که باید بیشتر یک تریلر در نظر گرفته شود تا یک وحشت بقا، کاهش می‌دهد. و مواجهه با اولین دشمن، نمونه‌ی خوبی از انتقادات فراوانی است که می‌توان به بازی وارد کرد. این لحظه هم مثل هر لحظه‌ی دیگری است و هنوز هیچ تاثیری بر دو شخصیت اصلی ما ندارد. کمی شبیه این است که یک همکار با شما در مورد خوردن یک سیب برای ناهار صحبت کند. خیلی بی‌مزه است، نه؟ خب، همینطور است.

در نتیجه، توجیه یک بازی دوم برای ما واقعاً پیچیده، حتی به وضوح غیرممکن است، به خصوص که ماجراجویی از یک شخصیت به شخصیت دیگر بسیار شبیه است. هر دو نسخه از Resident Evil 2 می‌توانستند چنین قالبی را با سناریوهای متعدد اتخاذ کنند، زیرا پایه از بتن مسلح ساخته شده بود. در اینجا اصلاً اینطور نیست. نسخه بازسازی شده‌ی Alone in the Dark همچنین در تلاش برای ایجاد صحنه‌های فرار پویاتر - با شخصیت‌های اصلی که می‌توانند در اواسط بازی گیر کنند در حالی که فیلمنامه در حال اجرا است - یا حتی سرعت خاصی که آن را حفظ کند، به طرز فجیعی شکست می‌خورد.

آیا این تقصیر تأکید بیش از حد بر اکتشاف و معماهاست؟ شاید کسی وسوسه شود که چنین بگوید، اما این دروغ است. این واقعیت که Alone in the Dark درگیر نبردهای تمام عیار نمی‌شود، مشکل اصلی نیست. معماها یکی از ستون‌های اصلی ژانر وحشت بقا هستند و به نوعی به اعتبار بازی است که به این موضوع احترام می‌گذارد. با این حال، تنوع این معماها به شدت کم است و به سرعت به یک کار طاقت‌فرسا تبدیل می‌شود. برای مثال، اکثر معماها از شما می‌خواهند که قطعات یک نقاشی را به ترتیب درست قرار دهید. 

 این شرم‌آور است، با توجه به اینکه بازی تلاش می‌کند تا یک تجربه قدیمی را برای بازیکنانی که آن را می‌خواهند ارائه دهد. در واقع، شما می‌توانید قبل از انتخاب شخصیت خود، بین دو حالت "مدرن" و "قدیمی" یکی را انتخاب کنید. تفاوت چیست؟ حالت اول، درست مانند هر بازی اکشن-ماجراجویی، توصیه‌ها و اطلاعاتی در مورد نحوه پیشرفت ارائه می‌دهد.

 حالت دوم این کمک‌ها را غیرفعال می‌کند تا به شما اجازه دهد بیشتر فکر کنید، مانند روزهای بازی‌های قدیمی Resident Evil. برای مثال، یک گزینه که مستقل از حالت مدرن تنظیم شده است، می‌تواند معماهایی را که می‌توان پس از جمع‌آوری عناصر لازم، روی نقشه حل کرد، برجسته کند.

اکشن مدرنی که چیزی برای دلخواه باقی می‌گذارد

بنابراین، تنها در تاریکی رویکردی مدرن‌تر به معماها را نشان می‌دهد، بدون اینکه لذت کسانی را که نمی‌خواهند ۱۰۰٪ کنترل شوند، خراب کند، بلکه به مبارزه و کنترل‌های آن نیز لطمه می‌زند. زاویه‌های دوربین ثابت و کنترل‌های تانک از بین رفته‌اند. این بازسازی اکنون مانند عناوین اخیر، از جمله RE2 Remake، Resident Evil 4 Remake PC و غیره، به صورت سوم شخص است. خوب یا بد؟ متأسفانه ما به اندازه کافی پیر شده‌ایم که سبک قدیمی را یاد بگیریم، اما هر دو رویکرد را می‌پذیریم. در هر صورت، تنها در تاریکی ۲۰۲۴ مطمئناً با حفظ نوع قدیمی کنترل‌ها و دوربین از ابتدا تا انتها نمی‌توانست فروش خوبی داشته باشد.

حال، مشکل این است که در مبارزه نیز فقدان واضح و مشخصی از پرداخت وجود دارد. حرکت دست و پا گیر است، اما این با این ایده که باید احساس ضعف کنیم و نه مانند یک ماشین جنگی، مطابقت دارد. با این وجود، این به هیچ وجه بهینه نیست و ما در چندین مورد نتوانستیم با تفنگ ساچمه‌ای خود شلیک دوم را انجام دهیم. 

وقتی در گوشه‌ای با یک یا چند دشمن گیر می‌افتیم و نمی‌توانیم از خود دفاع کنیم، دندان‌هایمان را به هم می‌فشاریم. این یک فقدان روان بودن آزاردهنده در حرکات است که طبق آنچه دیده‌ایم، می‌توان با استفاده از جاخالی دادن جبران کرد. زیرا بله، قبل از حمله دکمه‌ای برای فرار وجود دارد، اما بازی هرگز به شما نمی‌گوید. خوشبختانه، فشار دادن هر دکمه بخشی از تجربه هر بازی است...

گاهی اوقات، طراحی مراحل است که به دلایل بسیار کمی، نبرد را گیج و پیچیده می‌کند. این امر به ویژه در طول مبارزه نهایی با غول، جایی که گاهی اوقات به دلیل چیدمان صحنه می‌توانید گیر کنید و با یک ضربه بمیرید، قابل توجه است. اما همچنین وقتی از شما دعوت می‌شود تا کوکتل مولوتوف یا آجر از مناظر بردارید تا حریفان خود را بسوزانید یا آنها را متوقف کنید. 

ترفندی که ممکن است از Last Of Us Part 2 Remastered PC قرض گرفته شده باشد، اما کاملاً اشتباه است! این ابزارها در نهایت بیشتر یک وسیله‌ی جانبی هستند تا چیز دیگری، با توجه به اینکه دشمنان بسیار ضعیف هستند و اگر به حالت عادی پایبند باشید، مهمات زیادی وجود دارد. اگر سطح خود را بالا ببرید، آنها قوی‌تر خواهند بود، اما از آنجایی که نبرد نقطه قوت بازی نیست، دلیلی برای جستجوی یک تجربه‌ی سخت‌تر وجود ندارد.

فهرست حیوانات نیز بسیار ضعیف است، اما از طرف دیگر، رندر سلاح کاملاً رضایت‌بخش است. هنوز هم احساس می‌شود که ما به اهدافی تا حدودی کف‌آلود شلیک می‌کنیم، اما حداقل اسلحه‌ها تأثیر خوبی دارند. وقتی طراحی سطح، مبارزات یا اشکالات برخورد نیستند که پیشرفت ما را کند یا حتی مانع آن می‌شوند، این تکنیک است که شروع به تزلزل می‌کند.

 اگر می‌خواهید از هرگونه ناامیدی جلوگیری کنید، حالت "کیفیت" را با سرعت 30 فریم در ثانیه فراموش کنید، که مانند سایر بازی‌ها از سرعت فریم رنج می‌برد. در هر صورت، از آنجایی که بازی یک بازی رعد و برق سریع نیست، لزوماً ضرر نخواهید کرد. با این حال، به طور قابل توجهی در روان بودن بازی پیشرفت می‌کنید و این همه تفاوت را ایجاد می‌کند. بار دیگر، فقدان کلی پرداخت قابل توجه است.

اکتشاف، معماها و ساختار بازی

قبلاً اشاره کردیم که در Alone in the Dark، درست مانند نسخه اصلی، می‌توانید انتخاب کنید که ادوارد یا امیلی را کنترل کنید. این یک جنبه جزئی نیست، زیرا تفاوت‌های کم و بیش مشخصی در بازی به عنوان یکی یا دیگری وجود دارد، با تعاملات و میان‌پرده‌های کاملاً متفاوت، اما مهم‌تر از همه، سناریوهای کاملاً منحصر به فرد.

دو شخصیت اصلی صرفاً به دنبال جرمی نخواهند بود؛ آنها همچنین با گذشته خود و مکان‌هایی که پس‌زمینه وقایع آسیب‌زای خاصی بوده‌اند، روبرو خواهند شد. خب، Alone in the Dark چقدر طول می‌کشد؟ رسیدن به تیتراژ پایانی حدود هشت ساعت طول می‌کشد، اما برای دیدن همه چیز، باید (حداقل) دو بار بخش داستانی را بازی کنید که مطمئناً زمان بیشتری را به تجربه اضافه می‌کند. یکی دیگر از معماهای Alone in the Dark

بیایید سعی کنیم بفهمیم که Pieces Interactive می‌خواهد ما این زمان را چگونه بگذرانیم، زیرا حتی از این نظر تفاوت‌ها با Alone in the Dark اصلی قابل توجه است. به طور خاص، ما خود را به کاوش در اتاق‌ها و راهروهای درسه‌تو محدود نخواهیم کرد، اما اغلب خود را در خارج از محدوده ویلا خواهیم یافت، شاید به طور ناگهانی یا در نتیجه عبور از پورتالی که توسط یک طلسم فعال شده است.

طلسم به سرعت به ابزاری اساسی برای تحقیقات ما تبدیل می‌شود، مکانیسمی که می‌تواند با استفاده از ترکیب‌های عددی درها را باز کند، اما مطمئناً تنها منبع در گیم‌پلی نیست که همیشه از نظر معماها بسیار جالب است و ما را تشویق می‌کند تا یادداشت‌ها و کدها را بررسی کنیم یا کاشی‌ها را پیدا کنیم و آنها را به درستی قرار دهیم تا کلیدهایی را برای دسترسی تدریجی به اتاق‌های سازه به دست آوریم.

نبرد نقطه ضعف است

هدبرگ بدین ترتیب طرح داستان تنها در تاریکی را بازنویسی کرده است، در حالی که به منبع اصلی احترام گذاشته و حتی به آن ادای احترام می‌کند. سهم هاربر و کومر بدون شک به تولید ارزش افزوده می‌دهد و از نظر کاوش و معماها، ساختار همچنان محکم و در عین حال به یک رویکرد بسیار سنتی پایبند است. پس همه چیز خوب است؟ نه، چون متأسفانه، مبارزات جای کار زیادی دارند.

وقتی شخصیت ما از محدوده‌ی دِرِسِتو خارج می‌شود، اغلب خود را در مواجهه با موجودات وحشتناک و خشنی می‌بیند که سعی می‌کنند او را غافلگیر کنند و با حملات خود آسیب‌های بالقوه کشنده‌ای به او وارد کنند. در این موقعیت‌ها است که روح اکشن بازی «تنها در تاریکی» با استفاده از سلاح‌های گرم مختلف و سلاح‌های کند (که دومی قابل مصرف است) و همچنین آجر یا بطری‌هایی که در سراسر محیط یافت می‌شوند و می‌توانند به سمت دشمن پرتاب شوند، زنده می‌شود.

امیلی در «تنها در تاریکی» به یک هیولا شلیک می‌کند

این‌ها روی کاغذ ایده‌های خوبی هستند، اما در نهایت به دلیل سیستم مبارزات بی‌روح، به خصوص در مبارزات تن به تن، ناامیدکننده هستند. در مبارزات تن به تن، احساس می‌شود که نیمه‌های بالایی و پایینی شخصیت شما به طور مستقل حرکت می‌کنند، مانند یک بازی اول شخص که برای زاویه دید سوم شخص به خوبی اصلاح نشده است. نتیجه نهایی، آشفتگی از سطوح لغزنده و چوبی و موقعیت‌های به ظاهر شکسته است.

واقعاً شرم‌آور است، زیرا ما قبلاً در طول بررسی عملی خود که بر روی نسخه‌ای مربوط به اکتبر گذشته انجام شد، در مورد این کاستی‌ها بحث کرده بودیم و امیدوار بودیم که ماه‌های اضافی موجود، با توجه به اهمیت بی‌چون‌وچرای آن و کاستی‌های به همان اندازه بی‌چون‌وچرای آن، امکان اصلاح عمیق این جنبه خاص از تجربه را فراهم کند.

گرافیک و صدا، اوج و فرودها

از نظر فناوری، چیز زیادی برای بحث وجود ندارد. تنها در تاریکی محصولی از نظر گرافیکی قدیمی است و این عقب‌ماندگی بر کیفیت تولید تأثیر می‌گذارد و سکانس‌هایی را که به راه‌حل‌های قطعاً پیچیده‌تری نیاز داشتند، ناشیانه نمایش می‌دهد.

البته باید اعتراف کرد که برخی از نگاه‌ها واقعاً تأثیرگذار هستند، بنابراین جهت‌گیری هنری تلاش کرده است تا بر محدودیت‌های موتور Unreal Engine 4 که به طور سطحی مورد سوءاستفاده قرار گرفته است، غلبه کند تا چند لحظه مهم را ارائه دهد.

ادوارد کارنبی با یکی از مهمانان Derceto در تنها در تاریکی صحبت می‌کند
در مورد بهینه‌سازی روی رایانه شخصی، چیز زیادی برای هیجان‌زده شدن وجود ندارد. لکنت معمول موتور گرافیکی اپیک گیمز هنوز وجود دارد و برای اجرای همه چیز با کیفیت 4K و 60 فریم بر ثانیه با حداکثر جزئیات، باید از DLSS استفاده کنید، حتی اگر می‌خواهید واقعاً آرام باشید و از واضح‌ترین وقفه‌ها جلوگیری کنید، باید آن را با RTX 4070 روی حالت پیش‌فرض Balanced تنظیم کنید.

وضعیت در مورد صدا کاملاً تغییر می‌کند، که همانطور که گفته شد، جذابیت موسیقی متن جاز تاریک جیسون کوهنن و دیالوگ‌های انگلیسی عموماً خوب بازی شده (با زیرنویس ایتالیایی) را به رخ می‌کشد که لحظات بسیار پرانرژی را نیز به نمایش می‌گذارد.

حداقل سیستم مورد نیاز:

• پردازنده: Intel Core i3 8300، AMD Ryzen 3 3100
• کارت گرافیک: NVIDIA GTX 1050 Ti، AMD RX 570
• حافظه: 8 گیگابایت رم
• فضای ذخیره‌سازی: 50 گیگابایت فضای مورد نیاز
• سیستم عامل: ویندوز 10 64 بیتی

سیستم مورد نیاز توصیه شده:

• پردازنده: Intel Core i5 12400، AMD Ryzen 7 3700X
• کارت گرافیک: NVIDIA RTX 2060، AMD RX 5700 XT
• حافظه: 16 گیگابایت رم
• فضای ذخیره‌سازی: 50 گیگابایت فضای مورد نیاز
• سیستم عامل: ویندوز 10 64 بیتی

جمع بندی

هنگامی که در سال 1992 منتشر شد، تنها در تاریکی یک انقلاب محسوب می‌شد. یک بازی ترسناک بقاء اولیه که به Resident Evil، در میان سایر بازی‌ها، اجازه وجود داد. بنابراین ایده بازسازی به خودی خود کاملاً موجه بود، اما در نهایت، یک ناامیدی و یک فرصت از دست رفته آشکار بود. این نسخه جدید کاملاً در رسیدن به سطح استانداردهای فعلی، حتی در مقایسه با بازی‌های مستقل، شکست می‌خورد و در بسیاری از موارد ناموفق است.

 در حالی که ما قدردانی می‌کنیم که این سنگینی حفظ شده است، مبارزات، مانند سایر سکانس‌ها، فاقد ظرافت هستند. فضای کلی فیلم نوآر، با این موسیقی جاز Doom، جذاب است، اما به خوبی از آن استفاده نشده است. و از سوی دیگر، مشکلات زیادی در صحنه‌آرایی و روایت و فقدان لحظات واقعاً به‌یادماندنی وجود دارد. نتیجه، یک ماجراجویی نسبتاً یکنواخت در کل، حتی بی‌مزه، برای عنوانی است که باعث می‌شود نه ترس و نه تنش، بلکه احتمالاً کسالت را احساس کنید. استاد به خوبی توسط شاگردش دستگیر شده و از او پیشی گرفته است. 

نقاط قوت

• فضای فیلم نوآر
• موسیقی متن جاز Doom
• تجربه مدرن یا قدیمی، انتخاب با شماست
• داستان، فضاسازی و اجراهای جذاب
• کارگردانی هنری سکانس‌های خاطره‌انگیزی ایجاد می‌کند

نقاط ضعف

• ماجراجویی بدون ریتم برای نتیجه‌ای نسبتاً یکنواخت
• بدون سکانس‌های به‌یادماندنی
• کمبود کلی پرداخت، به‌ویژه در مبارزات
• بدون ترس یا حتی تنش؛ بیشتر شبیه یک تریلر تحقیقاتی است
• یک بازی کاملاً نسل بعدی؟ آه!
• معماهای تکراری زیاد
• مشکلات عظیم روایی و کارگردانی
• بازیگران کاملاً شفاف و بی‌ربط

تحلیل فنی بازی Alone In The Dark 2024 کامپیوتر

شرکت THQ Nordic به تازگی ممنوعیت بررسی بازی Alone in the Dark را برداشته است. این بازی با موتور Unreal Engine 4.27.2.0 ساخته شده و اکنون زمان آن رسیده است که آن را بنچمارک کنیم و عملکردش را روی پلتفرم PC بررسی کنیم.

برای بنچمارک‌هایمان، از یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D، 32 گیگابایت رم DDR5 با فرکانس 6000 مگاهرتز، کارت‌های گرافیک Radeon RX580، RX Vega 64، RX 6900XT، RX 7900XTX شرکت AMD، GTX980Ti، RTX 2080Ti، RTX 3080 و RTX 4090 شرکت NVIDIA استفاده کردیم. همچنین از درایورهای ویندوز 10 نسخه 64 بیتی، GeForce 551.61 و Radeon Adrenalin Edition 24.2.1 استفاده کردیم. علاوه بر این، CCD دوم را روی 7950X3D خود غیرفعال کرده‌ایم.

شرکت Pieces Interactive تنظیمات گرافیکی قابل توجهی را در نظر گرفته است. گیمرهای رایانه‌های شخصی می‌توانند کیفیت پارامترهای حجمی، انسداد محیطی، فاصله دید، بافت‌ها، سایه‌ها و موارد دیگر را تنظیم کنند. این بازی همچنین دارای یک اسلایدر FOV و همچنین گزینه‌هایی برای Chromatic Aberration، Motion Blur و DOF است. همچنین از DLSS 2 و FSR 2.0 پشتیبانی می‌کند.

تنها در تاریکی هیچ ابزار بنچمارک داخلی ندارد. بنابراین، برای آزمایش‌های خود، منطقه زیر را بنچمارک کردیم. به نظر می‌رسید که این صحنه، صحنه‌ای طاقت‌فرسا باشد (حداقل در قسمت‌های اولیه بازی).

برای دیدن نحوه اجرای بازی با انواع مختلف پردازنده‌ها، پردازنده‌های دو هسته‌ای، چهار هسته‌ای و شش هسته‌ای را شبیه‌سازی کردیم. و از آنچه دیدیم، بازی به پردازنده رده بالا نیاز ندارد. سیستم دو هسته‌ای شبیه‌سازی شده ما توانست به طور متوسط بیش از ۱۲۰ فریم در ثانیه، حتی بدون Hyper-Threading/SMT، دریافت کند. با این حال، تنها در تاریکی از لکنت‌های پیمایشی عمده رنج می‌برد. این لکنت‌ها به راحتی قابل توجه هستند و می‌توانند عملکرد را هنگام بازی با نرخ فریم بالا تقریباً ۱۰۰ فریم در ثانیه کاهش دهند. 

آنها واقعاً آزاردهنده و وحشتناک هستند و این چیزی است که توسعه‌دهندگان باید به نحوی آن را حل کنند. ما قبلاً به آنها اطلاع داده‌ایم (این لکنت‌ها با پچ روز اول وجود دارند)، بنابراین امیدواریم که از طریق یک به‌روزرسانی پس از انتشار، کاری در مورد آنها انجام دهند. و بله، لکنت‌های کامپایل سایه‌زن نیز وجود دارد.

در تنظیمات 1080p/Epic، برای تجربه 60 فریم در ثانیه واقعاً به یک پردازنده گرافیکی رده بالا نیاز ندارید. با این حال، باز هم، تجربه بازی شما توسط لکنت‌های پیمایش خراب خواهد شد. به عنوان مثال، AMD Radeon RX Vega 64 می‌تواند به طور متوسط 82 فریم در ثانیه را ارائه دهد، اما به دلیل این لکنت‌ها می‌تواند به زیر 60 فریم در ثانیه کاهش یابد.

در تنظیمات 1440p/Epic، پنج پردازنده گرافیکی برتر ما توانستند نرخ فریم بالایی را ارائه دهند. در مورد تنظیمات Native 4K/Epic، کارت‌های گرافیک AMD Radeon RX 7900XTX و NVIDIA GeForce RTX 4090 ما توانستند نرخ فریم بالاتر از 60 فریم بر ثانیه را در همه زمان‌ها ارائه دهند.

از نظر گرافیکی، Alone in the Dark کمی متوسط به نظر می‌رسد. محیط‌ها خوب به نظر می‌رسند، اما تعامل محیطی بسیار محدودی وجود دارد. من همچنین توانستم مشکلات pop-in متعددی را حتی در تنظیمات Epic تشخیص دهم. مدل‌های شخصیت نیز قابل تعمیر هستند. تنها چیزی که واقعاً برجسته بود این واقعیت بود که چراغ قوه شما می‌تواند سایه‌های پویا ایجاد کند. این یک نکته خوب است و می‌تواند ارائه بازی را بهبود بخشد. با این حال، به غیر از این، چیز قابل ذکر دیگری وجود ندارد. اوه، و قبل از پایان. Motion Blur بازی می‌تواند مصنوعات بصری را حتی در تنظیمات Ultra خود ایجاد کند.حتماً آن را غیرفعال کنید.

در مجموع، Alone in the Dark به سیستم کامپیوتری رده بالایی نیاز ندارد. با این حال، بازی از لکنت‌های پیمایشی عمده و همچنین لکنت‌های کامپایل سایه‌زن رنج می‌برد. این لکنت‌ها می‌توانند تجربه بازی شما را کاملاً نابود کنند. جدای از شوخی، در این عنوان خیلی بد هستند. بنابراین، بیایید امیدوار باشیم که توسعه‌دهندگان کاری در مورد آنها انجام دهند!

سیستم مورد نیاز Alone in the Dark چیست؟ یک بازی کلاسیک ترسناک بقا بازگشته است، اما متأسفانه با استقبال نه چندان خوبی روبرو نشده است. اگر قصد ورود به Decerto Manor را دارید، ما سیستم مورد نیاز Alone in the Dark را جمع‌آوری کرده‌ایم.

ممکن است این بازی یکی از بهترین بازی‌های ترسناک روی کامپیوتر نباشد و بررسی Alone in the Dark ما فقط به آن امتیاز 4/10 می‌دهد. نکته مثبت این است که این بازی به بهترین کارت گرافیک برای هیچ یک از سطوح سیستم مورد نیاز فعلی نیاز ندارد، به این معنی که حتی روی سخت‌افزارهای قدیمی‌تر نیز به راحتی قابل بازی است.

در اینجا سیستم مورد نیاز Alone in the Dark آمده است:

حداقل سیستم مورد نیاز Alone in the Dark از لپ‌تاپ یا کامپیوتر بازی شما چیز زیادی نمی‌خواهد. به یک پردازنده AMD Ryzen 3 3100 یا Intel Core i3 8300 در کنار یک پردازنده گرافیکی Nvidia GeForce GTX 1050 Ti یا AMD Radeon RX 570 نیاز خواهید داشت. در این سطح، فقط به ۸ گیگابایت رم نیاز است که برای اکثر سیستم‌های طراحی‌شده برای بازی از دهه گذشته مشکلی ایجاد نمی‌کند. ما انتظار داریم که این مشخصات، نرخ فریم ۳۰ فریم بر ثانیه را در وضوح تصویر ۱۰۸۰p با کمترین تنظیمات گرافیکی برای شما فراهم کند.

هنگامی که به دنبال وضوح تصویر بهتر و عملکرد بهبود یافته هستید، مشخصات پیشنهادی Alone in the Dark کمی بیشتر از تجهیزات بازی شما را تحت فشار قرار می‌دهد. ابتدا، باید رم خود را به ۱۶ گیگابایت افزایش دهید، که برای اکثر بازی‌های مدرن افزایشی قابل انتظار است.

همچنین به یک پردازنده Intel Core i5 12400 یا AMD Ryzen 7 3700X به همراه یک کارت گرافیک Nvidia GeForce RTX 2060 یا Radeon RX 5700 XT نیاز خواهید داشت. این قطعات حدود چهار تا شش سال قدمت دارند، بنابراین باز هم، سیستم‌های قدیمی‌تر با تمرکز بر بازی و سیستم‌های اقتصادی جدیدتر باید مناسب باشند. ما پیش‌بینی می‌کنیم که این مشخصات، گیم‌پلی ۱۰۸۰p را در بالاترین تنظیمات با نرخ فریم ۶۰ فریم بر ثانیه برای شما فراهم کند.

 در حال حاضر هیچ مشخصات فنی فوق‌العاده‌ای برای بازی Alone in the Dark ارائه نشده است، اما این مشخصات معمولاً برای اعلام درست قبل از انتشار محفوظ است. در صورت ارائه، احتمالاً در حساب توییتر Alone in the Dark (X) منتشر خواهد شد. عملکرد کامپیوتر شخصی هنوز هم می‌تواند در مراحل پایانی توسعه، برای آماده‌سازی پچ روز اول، بهینه‌سازی شود، به همین دلیل است که گاهی اوقات الزامات کامل سیستم کمی دیر تأیید می‌شوند.

Nvidia DLSS برای Alone in the Dark تأیید شده است، در حالی که AMD FSR نیز وجود دارد، اما هنوز تأییدیه‌ای مبنی بر وجود FSR 3 با قابلیت تولید فریم در زمان انتشار دریافت نکرده‌ایم، اما انتظار می‌رود کمی بعد از آن منتشر شود.

حجم دانلود Alone in the Dark 50 گیگابایت است که برای یک بازی تک نفره معقول است. در تمام سطوح مشخصات، یک SSD توصیه می‌شود، اگرچه به طور خاص به عنوان مورد نیاز ذکر نشده است. صرف نظر از این، ما یکی از بهترین SSDها را برای بازی به دلیل عملکرد بهبود یافته در مقایسه با درایوهای مکانیکی سنتی توصیه می‌کنیم.

تست شماره 2

سیستم تست و سناریوی بنچمارک
تمام بنچمارک‌ها روی یک پردازنده AMD Ryzen 9 7950X3D (تست) با تنظیمات پیش‌فرض انجام شد. مادربرد یک Asus ROG Crosshair X670E Hero (بایوس ۱۴۱۵) بود.

AMD Ryzen 9 7950X3D در تست
پردازنده توسط یک Noctua NH-D15S با یک فن ۱۴۰ میلی‌متری مرکزی خنک می‌شد. ۴۸ گیگابایت حافظه (G.Skill TridentZ Neo، ۲ × ۲۴ گیگابایت، DDR5-6000، CL36-36-36-72) برای پردازنده در دسترس بود. ویندوز ۱۱ نسخه ۲۳H2 با تمام به‌روزرسانی‌ها و HVCI فعال بر روی یک SSD NVMe M.2 با PCIe 4.0 نصب شد. همین امر در مورد بازی نیز صدق می‌کرد. از نوار تغییر اندازه در کارت‌های گرافیک پشتیبانی شده از AMD، Nvidia و Intel استفاده شد. 

مرحله آزمایشی ۲۰ ثانیه‌ای در فصل اول، در زیربخش "محله فرانسوی‌ها" انجام می‌شود. راهپیمایی در شهر، تاریکی معمول بازی را به همراه نمایش مه حجمی نشان می‌دهد که بار سنگینی را بر کارت گرافیک وارد می‌کند. خانه‌ها و ماشین‌ها نیز قابل مشاهده هستند. این بدترین سناریو نیست؛ Alone in the Dark معمولاً کمی سریع‌تر اجرا می‌شود. جزئیات گرافیکی مورد استفاده در بنچمارک‌های زیر

وضوح جزئیات گرافیکی
1920 × 1080 پیش‌تنظیم سینمایی
2560 × 1440 پیش‌تنظیم سینمایی
3840 × 2160 پیش‌تنظیم سینمایی، پیش‌تنظیم حماسی (اضافی)

بنچمارک‌ها در وضوح تصویر Full HD، WQHD و Ultra HD

تنها در تاریکی یک بازی بسیار کند و کُند است، بنابراین نرخ فریم بالا برای یک تجربه خوب بازی ضروری نیست - اگرچه مفید هستند. علامت 60 فریم بر ثانیه لزوماً در این مورد هدف نیست. 50 فریم بر ثانیه در واقع برای داشتن محدودیت‌های جزئی در تجربه بازی کافی است. و این علامت به سرعت در وضوح تصویر پایین مانند Full HD حاصل می‌شود. هم GeForce RTX 3060 و هم Radeon RX 6650 XT و Arc A770 مشکلی با آن ندارند - کارت گرافیک Nvidia حتی از حد 60 فریم بر ثانیه فراتر می‌رود.

در WQHD، تقاضاها افزایش می‌یابد، اما در حد متوسط باقی می‌ماند. GeForce RTX 3060 Ti تقریباً به هدف خود می‌رسد، اما Radeon RX 6700 XT رقیب به آن نمی‌رسد. AMD به Radeon RX 6800 XT یا Radeon RX 7800 XT نیاز دارد.

بازی Alone in the Dark ناگهان در کیفیت Ultra HD واقعاً طاقت‌فرسا می‌شود؛ رندر پیکسل‌ها در بازی به سطح بسیار بالایی از عملکرد نیاز دارد. فقط GeForce RTX 4080 Super و Radeon RX 7900 XTX در میدان آزمایش ما 50 فریم بر ثانیه را مدیریت می‌کنند؛ 60 فریم بر ثانیه فقط با GeForce RTX 4090 امکان‌پذیر است که در اینجا آزمایش نشده است.

بنابراین، Upsampling برای Ultra HD بسیار مهم است و در کارت گرافیک GeForce، می‌توان به راحتی از DLSS SR "Quality" استفاده کرد که کیفیت تصویر خوبی را ارائه می‌دهد که از وضوح اصلی قابل تشخیص نیست. با این حال، در کارت گرافیک Radeon، هیچ چیز برای شما باقی نمی‌ماند: FSR Super Resolution فقط به عنوان یک FSR 1 با کیفیت پایین‌تر پشتیبانی می‌شود و TSR خود Unreal Engine به هیچ وجه پشتیبانی نمی‌شود. این روزها واقعاً نباید امکان‌پذیر باشد. بنابراین، جزئیات گرافیکی باید در کارت‌های گرافیک Radeon کاهش یابد؛ اطلاعات بیشتر در این مورد در زیر آمده است.

RDNA 3 به وضوح سریع‌تر از RDNA 2 است

در حالی که کارت‌های گرافیک Nvidia از نسل‌های مختلف (Ampere و Ada Lovelace) مانند سایر بازی‌ها رفتار می‌کنند، این مورد برای مدل‌های AMD صدق نمی‌کند. معماری جدیدتر RDNA 3 در Alone in the Dark به طور قابل توجهی سریع‌تر از فناوری قدیمی‌تر RDNA 2 است. Radeon RX 7800 XT معمولاً تنها 4 درصد سریع‌تر از Radeon RX 6800 XT است، اما در اینجا ناگهان 15 درصد بسیار بالاتر است. 

شاید این بازی بتواند از ALU های دو رشته‌ای RDNA 3 بهتر از سایر بازی‌ها استفاده کند، که می‌تواند تفاوت را توضیح دهد. این نمی‌تواند به دلیل قابلیت‌های بهتر ردیابی اشعه باشد، زیرا RT سخت‌افزاری در Alone in the Dark در دسترس نیست.

کارت‌های گرافیک Arc اینتل در Alone in the Dark عملکرد نسبتاً معمولی دارند. GeForce RTX 3060 Ti و Radeon RX 6700 XT در وضوح تصویر Full HD به هیچ وجه بی‌نقص نیستند. پردازنده گرافیکی اینتل نیز توسط GeForce RTX 3060 شکست خورده و تنها به پیروزی کوچکی در برابر Radeon RX 6650 XT دست یافته است - اما فقط در میانگین نرخ فریم در ثانیه، زیرا Arc به دلیل سرعت فریم بدتر نسبت به کارت گرافیک‌های AMD یا Nvidia، در FPS صدک بسیار عقب‌تر است. 

در وضوح تصویر WQHD، Arc A770 می‌تواند فاصله خود را با Radeon RX 6700 XT و GeForce RTX 3060 Ti حدود 10 درصد کاهش دهد، که نشان می‌دهد پردازنده گرافیکی نمی‌تواند در وضوح تصویر Full HD به اندازه کافی سریع داده‌ها را به واحدهای محاسبه و منطق FP32 موجود ارائه دهد - مشکلی که در Arc وجود دارد.

RTX 4070 در حالت Ultra HD به طرز عجیبی کند است

نتایج بنچمارک GeForce RTX 4070 در حالت Ultra HD کاملاً تعجب‌آور است. این کارت گرافیک در حالت آماده به کار تنها با 15 فریم در ثانیه کار می‌کند، در حالی که Radeon RX 7800 XT بیش از دو برابر سریع‌تر است، حتی با اینکه GeForce هنوز Radeon را در حالت Full HD و WQHD تحت کنترل دارد. کمبود حافظه یک سناریوی قابل تصور است، اما هیچ نشانه‌ای از این وجود ندارد. طبق تله‌متری، این بازی حتی به 10 گیگابایت حافظه نیاز ندارد و GeForce RTX 3080 که فقط 10 گیگابایت حافظه دارد، این مشکل را ندارد و همچنین بیش از دو برابر سریع‌تر رندر می‌کند. منطقی نیست که GeForce RTX 4070 در حالت Ultra HD اینگونه از کار بیفتد. اما این اتفاق به طور مکرر رخ می‌دهد. احتمالاً اشکالی در درایور یا بازی است.

 بنچمارک‌ها در حالت Ultra HD با تنظیمات Epic

در کارت گرافیک Radeon، تنها گزینه در بازی Alone in the Dark کاهش جزئیات گرافیکی در صورت ناکافی بودن عملکرد است - هیچ نمونه‌برداری زمانی وجود ندارد. با این حال، با تنظیمات Epic به جای تنظیمات Cinematic، گرافیک به میزان کمی آسیب می‌بیند؛ این موضوع در طول گیم‌پلی به سختی قابل توجه خواهد بود.

سپس چندین کارت گرافیک به سرعت ۵۰ فریم بر ثانیه در حالت Ultra HD دست می‌یابند؛ هم GeForce RTX 4070 و هم Radeon RX 7800 XT از این حد عبور کرده‌اند. با تنظیمات Epic، GeForce RTX 4070 ناگهان جان تازه‌ای به بازی می‌بخشد، اما هنوز مشکلی وجود دارد. کارت گرافیک در این سناریو ۸ درصد کندتر از Radeon RX 7800 XT است، بنابراین حتی در آن صورت، عملکرد هنوز ناکافی است.

۴۲.۹ واحد: فریم در ثانیه (FPS)

فاصله بین کارت‌های گرافیک کمی تغییر می‌کند. Radeon RX 7800 XT هنوز هم به میزان قابل توجهی سریع‌تر از Radeon RX 6800 XT است، اگرچه به اندازه‌ی تنظیمات Cinematic قدرتمند نیست. GeForce RTX 4080 Super کمی از Radeon RX 7900 XTX جلوتر است و اکنون به جای 9 درصد، 10 درصد افزایش یافته است. با این حال، در کل، هیچ تغییر عمده‌ای بین تنظیمات از پیش تعیین‌شده وجود ندارد.

سرعت فریم و مشکلات جزئی

بازی Alone in the Dark هیچ مشکلی در مورد لکنت کامپایل سایه‌زن ندارد، اما مقداری لکنت پیمایش وجود دارد. مزیت این بازی این است که گیم‌پلی کندی دارد، بنابراین لکنت هیچ تاثیری بر گیم‌پلی ندارد. با این حال، با وجود سرعت پایین و تصاویر تاریک، لکنت را می‌توان هنگام بارگذاری مجدد احساس و تشخیص داد. 

دقیقاً همین بارگذاری مجدد در طول توالی تست نیز رخ می‌دهد و می‌توان آن را در نمودار تاریخچه زمان فریم که از حدود ثانیه ۱۷ شروع می‌شود، مشاهده کرد. جهش‌های زمان فریم که از این نقطه به بعد قابل مشاهده هستند، ناشی از سرعت فریم ضعیف نیستند، بلکه ناشی از بارگذاری مجدد پیمایش هستند.

بازی روی AMD Radeon تا حدودی روان‌تر اجرا می‌شود.

در GeForce RTX 4080 Super، بازی Alone in the Dark سرعت فریم بسیار خوبی را در Ultra HD نشان می‌دهد؛ واقعاً چیزی برای انتقاد وجود ندارد. با این حال، در Radeon RX 7900 XTX، بازی روان‌تر اجرا می‌شود. نه به طور کلی، اما نوسانات گاه به گاه و متوسطی در خروجی تصویر وجود دارد که واقعاً نباید وجود داشته باشند.

همچنین شایان ذکر است: هرچه نرخ فریم بالاتر باشد یا بار CPU در بازی بیشتر باشد، سرعت فریم روان‌تر می‌شود - صرف نظر از کارت گرافیک کامپیوتر. بنابراین نمودار وضعیت ایده‌آل را در Ultra HD نشان می‌دهد. در WQHD و به خصوص Full HD، مشکلات قابل توجه‌تری در سرعت فریم وجود دارد. میزان استفاده از حافظه کم است

بازی Alone in the Dark یک بازی بسیار تاریک است، بنابراین بافت‌های دقیق به سختی قابل توجه هستند و در بازی وجود ندارند. بنابراین میزان استفاده از VRAM کم است؛ به عنوان مثال، در وضوح Full HD و WQHD، کارت‌های گرافیکی با ۸ گیگابایت کافی هستند. فقط در وضوح Ultra HD میزان استفاده کمی افزایش می‌یابد، اما در نهایت کم باقی می‌ماند. ۱۰ گیگابایت حافظه روی پردازنده گرافیکی باید برای همه شرایط کافی باشد.